Osoby z syndromem Dorosłego Dziecka Alkoholika

Kim są Dorosłe Dzieci Alkoholików? Jaki syndrom może towarzyszyć osobom wychowującym się w rodzinach o zaburzonych relacjach? W rodzinach, gdzie relacje między członkami rodziny są nieprzewidywalne. To osoby, które pozbawione są beztroskiego dzieciństwa. Nie mają możliwości zajmować się własnymi potrzebami, stąd – koncentracja na potrzebach i obszarach życia innych członków rodziny. Gdzie towarzyszy im lęk, napięcie a czasem przerażenie, bo często dziecko jest świadkiem lub też ofiarą przemocy. Dziecko takie, by „przetrwać” w rodzinie przyjmuje sposób myślenia, przeżywania a także podejmuje zachowania. Na te trudne chwile są one mechanizmami przystosowania skutecznymi w radzeniu sobie z lękiem i osamotnieniem, które je w tym czasie otaczają. Są to pewne „role”: BOHATERA, MASKOTKI, KOZŁA OFIARNEGO czy też NIEWIDZIALNEGO DZIECKA. Niestety – utrwalają się one w dalszym życiu. Stają się pewnym niewygodnym stereotypem niezwykle przeszkadzającym w dorastaniu. A w końcu w stają się przyczyną wielu porażek w życiu dorosłym. Zwłaszcza – w budowaniu relacji bliskości, w przyjaźni, w partnerstwie. Tam, gdzie potrzebna jest ufność, otwarcie się, autentyczność. Kiedy w relacjach liczą się umiejętności rozpoznawania własnych i cudzych obszarów życia.

Można to zmienić. Praca w terapii, choć nie łatwa i często bolesna, daje wspaniałe efekty. Bo nie tylko uczy nowych sposobów radzenia sobie z rzeczywistością, nie tylko otwiera na nowe sposoby jej doświadczania, przeżywania. Ale też wreszcie uwalniają się dzięki niej potencjalne możliwości twórcze ludzi, których do niedawna usztywniał, ograniczał lęk, nadmierna kontrola tego, co ich otaczało...